قرآن مجيد نيز گواه اين معناست آنجا كه دربارهء يهود مىفرمايد : « « قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ * وَلَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِين » ؛ بگو اگر ( آن‌چنان كه مدعى هستيد ) سراى ديگر در نزد خدا مخصوص شماست نه ساير مردم پس آرزوى مرگ كنيد اگر راست مىگوييد * ولى آنها ، هرگز به موجب اعمال بدى كه پيش از خود فرستاده‌اند هرگز آزروى مرگ نخواهند كرد و خداوند از ستمكاران آگاه است » . « 1 » امام در ششمين ، هفتمين و هشتمين اندرز مهم خود او را از سه چيز برحذر مىدارد ؛ نخست مىفرمايد : « از هر عملى كه صاحبش آن را ( فقط ) براى خود مىپسندد و براى عموم مسلمانان نمىپسندد برحذر باش و ( نيز ) از هر كارى كه در نهان انجام مىشود و در ظاهر شرم‌آور است حذر كن و نيز از اعمالى كه اگر از صاحبش پرسش شود آن را انكار مىكند يا از آن پوزش مىطلبد بپرهيز » ؛ ( وَاحْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ يَرْضَاهُ صَاحِبُهُ لِنَفْسِهِ وَيُكْرَهُ « 2 » لِعَامَّةِ الْمُسْلِمِينَ . وَاحْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ يُعْمَلُ بِهِ فِي السِّرِّ ، وَيُسْتَحَى مِنْهُ فِي الْعَلَانِيَةِ ، وَاحْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ إِذَا سُئِلَ عَنْهُ صَاحِبُهُ أَنْكَرَهُ أَوِ اعْتَذَرَ مِنْهُ ) . امام عليه السلام نخست به همان چيزى اشاره فرموده كه در بعضى از آيات قرآن و در روايات به طور گسترده آمده است كه انسان آنچه را براى خود مىپسندد براى ديگران هم بخواهد و آنچه را براى خود نمىپسندد براى ديگران نخواهد و به اين ترتيب ميان سود و زيان خود و ديگران فرقى نگذارد . قرآن مجيد از زبان حضرت شعيب مىفرمايد : « « وَما أُريدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ إِلى ما

--> ( 1 ) . بقره ، آيهء 94 و 95 ( 2 ) . اين جمله در نسخهء « صبحى صالح » به صورت فعل مجهول آمده است در حالى كه مناسب و هماهنگ باجملهء « يرضاه » اين است كه به صورت فعل معلوم و ثلاثى مجرد در آيد و در نسخهء كتاب تمام نهج‌البلاغه و بعضى از شروح نهج‌البلاغه به صورت ( و يَكرَهُهُ ) با فعل معلوم و همراه با ضمير مفعولى آمده است